Wyspa Waiheke (1)
(kliknij na miniaturę, żeby zobaczyć dużą wersję)
Przepraszam za idiotyczne ramki wokół dużych wersji zdjęć. Próbowałam używać programu do tworzenia galerii i zrobił mi te ramki kasując oryginaly :(. A wycinać się nie chce...
Matiatia, czyli port. Jeśli nie ma się helikoptera lub łodzi (wielu mieszkańców wyspy ma), to jedynym transportem jest prom. Jedną z głównych atrakcji Waiheke jest busz i idące przez niego "bush walks", czyli trasy. Alex w buszu. Jeśli chcesz zobaczyć cywilizację, przewiń stronę bardziej do dołu. Jest tu też dużo typowych nowozelandzkich widoków na wystające z morza tereny pagórkowate. To jest chyba gdzieś w okolicach Church Bay. Podobno Waiheke to "krajobraz nowozelandzki w pigułce". Droga leśna. Rośliny i ja (wypróbowując popularną tu modę na ciuchy retro). Kwiaty. Kolejne dziwne rośliny. W wielu miejscach Waiheke unosi się charakterystyczny zapach, ale jak się ma coś takiego przed domem, to po co jeszcze palić? ;) Kwiaty... Ktoś sobie postawił rzeźbę. Łąka. A może pole. Można spotkać małe, wystraszone zwierzątka :) A w buszu można trafić na knajpę, niestety była nieczynna. Przyrodę zwiedzaliśmy głównie podczas dni Bożego Narodzenia, bo wszystkie inne atrakcje były wtedy i tak zamknięte. Jest tu też cywilizacja. To jest główna ulica wyspy, w wiosce Oneroa. Ilość i jakość sklepów i knajp jest tu zaskakująca jak na małą ilość ludności, ale Waiheke ma specyficzny skład ludności. Waiheke zamieszkują "artyści, przedsiębiorcy, ekscentrycy, agenci nieruchomości i multimilionerzy" (zdjęcie nie zawiera posiadłości tych ostatnich, ale zajrzyj do galerii poświęconej winnicom). To prawda, że Waiheke przyciąga artystów i ilość galerii i sklepików ze sztuką na wyspie jest oszołamiająca. Jedna z wielu plaż. Jeden z wielu sklepów. Drogowskaz i ptaki na drutach.
